Algemeen
Welkom
Seksuologisch
nieuws
Publicaties
Links
Forum
Agenda
Vereniging VVS vzw
Doel en missie
Leden & bestuur
Lid worden
Doorverwijsgids Carta
Zoek een VVS seksuoloog
Ledeninfo
Login voor leden
Divers
Zoeken op deze site
Disclaimer & copyrights
Contact
Klagen helpt niet , daar word je niet beter van. Johan Peeters
Johan Peters schreef een boek over wat te doen met relatie en
seksualiteit bij een lichamelijke handicap en/of chronische ziekte.
Als je op latere leeftijd wordt
geconfronteerd met een lichamelijke handicap of chronische ziekte,
heeft dat ook gevolgen voor je seksuele leven. Seks is dan niet
altijd meer vanzelfsprekend vanwege lichamelijke complicaties.
Daardoor kan ook een relatie onder druk komen te staan, of een
relatie tot stand brengen niet lukken. Maar wat doe je in dat
laatste geval met je seksuele behoeften? Al naar gelang iemands
behoefte of levensovertuiging kan men op zoek gaan naar bemiddeling.
Betaalde seksuele dienstverlening lijkt een uitkomst, maar daar
loeren veel misbruik en onbekendheid. Veel literatuur is er over dit
onderwerp nog niet beschikbaar. Johan Peters werkt parttime als
eindredacteur en communicatiemedewerker bij MEE Rotterdam . Een MEE
is een Nederlandse dienst voor ondersteuning bij leven met een
beperking. Hij heeft zelf een lichamelijke beperking, opgelopen na
een hersenbloeding door een val op achtjarige leeftijd. Het
onderwerp relaties en seksualiteit bij mensen met een lichamelijke
beperking en/of chronische ziekte is hem dus niet onbekend. Zelf
zegt hij daarover:’Ik heb in mijn leven gemerkt dat je als iemand
met een handicap steeds twee stapjes meer moet zetten om resultaten
te bereiken dan iemand zonder handicap. Dat geldt voor alles : werk,
scholing en ook het opbouwen van een relatie en het hebben van
seksueel contact. Tot nu toe is het mij niet gelukt “de ware” te
ontmoeten en ”ook in te palmen”. Dat zal vooral aan mijn eigen
persoonlijkheid liggen, maar mijn handicap speelt toch ook een rol.
Al was het alleen maar in mijn eigen bewustzijn. Je kunt jezelf nog
zo vaak voorhouden dat het niet om het uiterlijk gaat, toch speelt
je beperking een rol als je iemand ontmoet zonder handicap.’
Relatie
Vanuit die gedachte wilde hij onderzoeken hoe andere mensen met een
beperking omgaan in hun streven een relatie te behouden of tot stand
te brengen en welke moeilijkheden zij daarbij ervaren. Hij heeft
zich daarbij beperkt tot degenen die op latere leeftijd hun handicap
hebben gekregen en tot de doelgroep waar hij vanuit zijn eigen
situatie nu eenmaal de meeste affiniteit mee heeft. Veel mensen
vinden het in het algemeen al moeilijk de fysieke beperkingen te
accepteren die een handicap of ziekte met zich meebrengt. Acceptatie
van die beperkingen is een eerste vereiste om verder vooruit te
komen. Hier gaat meestal een rouwproces, waarin achtereenvolgens
fases als ontkenning, boosheid en verdriet voorbij komen, aan
vooraf. Een relatie komt dan vaak onder zeer zware druk te staan.
Het is heel goed mogelijk een relatie in stand te houden of te
beginnen als één van de partners een beperking heeft. Veel hangt af
van de houding van beide partners. Een open houding ten opzichte van
elkaar, de wil samen voor de relatie te vechten en je niet te veel
laten beïnvloeden door wat de buitenwereld ervan denkt, zijn de
belangrijkste voorwaarden. Op het seksuele vlak kan bijvoorbeeld
gebruik worden gemaakt van hulpmiddelen of het betasten van speciale
zones van het lichaam. Alles draait om experimenteren, goed met
elkaar afstemmen wat wel en niet gaat en geen onmogelijke
verwachtingen koesteren.
Soms gaat het niet goed.
Niet iedere partner zal de handicap of ziekte bij de ander willen
accepteren. Ook niet na eventuele begeleiding van een psycholoog.
Andersom kan het ook zijn dat de persoon met de beperking of ziekte
zelf van mening is dat deze een te grote ‘sta in de weg’ vormt voor
de valide partner. Soms leidt dat tot beëindiging van de relatie.
Het uit elkaar gaan, is een pijnlijk en moeilijk moment voor degene
met de beperking of ziekte. Men is gauw geneigd zichzelf als
hoofdschuldige voor de breuk aan te wijzen. De acceptatie is dan dus
nog lang niet volledig.
Het vinden van een partner.
Mensen met een beperking of ziekte hebben dikwijls meer moeite met
het vinden van een partner. Het hebben van een fysieke beperking
zorgt voor praktische problemen. De toegankelijkheid van
uitgaansgelegenheden laat nogal eens te wensen over (probeer maar
eens in een rolstoel een willekeurig café binnen te rijden). Maar
ook de beeldvorming over personen met een handicap speelt een rol.
Helaas is het nog steeds zo dat mensen in een rolstoel letterlijk
‘over het hoofd worden gezien’. Speciale relatiebemiddelingsbureaus
voor de doelgroep zijn er wel, maar kunnen geen wonderen verrichten.
Betaalde seks niet eenvoudig te verwezenlijken. Afhankelijk van wat
je met je seksuele behoefte wilt, zou je ervoor kunnen kiezen een
beroep te doen op een bepaalde vorm van seksuele dienstverlening. Er
zijn organisaties die specifiek bemiddelen in seksueel contact voor
mensen met een handicap. Een andere mogelijkheid is het reguliere
aanbod van betaalde seksuele dienstverlening dat, vooral voor
mannen, groot genoeg is. De kwaliteit ervan laat echter vaak te
wensen over. Om te beginnen al met de toegankelijkheid van het pand.
Eenmaal een privé-huis of bordeel binnen, zijn maar weinig
prostituees in staat goed (lees: vakkundig) om te gaan met iemand
met een beperking. Om het toegankelijkheidsobstakel te vermijden, is
het thuis laten komen van een escort een optie. Ook dan zal in negen
van de tien keer niet datgene geboden (kunnen) worden wat men echt
verlangt en meestal is dit ook nog verschrikkelijk duur en zijn er
misbruiken op de kap van de persoon met een handicap.
Moeten we aan de hand van het bovenstaande concluderen dat het
alleen maar kommer en kwel is op relationeel en seksueel vlak bij
een fysieke beperking of chronische ziekte? Nee. Eenvoudig is het
zeker niet, maar als je weet waar je zelf staat, wat je wilt en hoe
je het wilt realiseren, kom je een heel eind, schrijft Peters. Dit
zijn de globale thema’s van de problematiek die aan de orde komen in
het voor welzijnswerkers aanbevelenswaardige boek van Johan Peters:
´Klagen helpt niet, daar word je niet beter van’, wat te doen met
relatie en seksualiteit bij een lichamelijke handicap en/of
chronische ziekte? Het boek beoogt niet een allesomvattend verhaal
te vertellen rondom relaties en seksualiteit bij de doelgroep.
Daarvoor is iedere individuele situatie te verschillend. Het boek is
bedoeld als hart onder de riem voor iedereen in Nederland en
Vlaanderen die zich met soortgelijke vragen en problemen
geconfronteerd ziet. In dit boek komen verschillende mensen uit de
doelgroep zelf aan het woord over de hierboven aangesneden
onderwerpen. Tevens staan er nuttige adressen en websites in vermeld
voor verdere informatie, helaas enkel voor Nederland. Het boek kan
als ‘eye-opener’ fungeren voor degenen die moeite hebben met, of
meer willen weten over dit onderwerp, speciaal waar het de
seksualiteit betreft. Om het in de eigen woorden van Peters te
zeggen: “Iedereen heeft seksuele verlangens, waarom zou je daar als
gehandicapte niet aan toe mogen geven?”Het boek is uitgegeven door
MEE Rotterdam.Schiedamse Vest 154 3011 BH Rotterdam tel 0031 10 282
11 11 email : info@meerotterdam.nl. De uitgave is op aanvraag ook
verkrijgbaar in grootletter, braille of op Daisy cd-rom.