|
Algemeen
Welkom
Seksuologisch
nieuws
Publicaties
Links
Forum
Agenda
Vereniging VVS vzw
Doel en missie
Leden & bestuur
Lid worden
Doorverwijsgids Carta
Zoek een VVS seksuoloog
Ledeninfo
Login voor leden
Divers
Zoeken op deze site
Disclaimer & copyrights
Contact |
Meer
kans op scheiden met gescheiden ouders
Kinderen dragen twintig jaar
later nog altijd de gevolgen van de echtscheiding van hun ouders.
Die onthutsende bevindingen verschenen in het vaktijdschrift Journal
of Divorce and Remarriage. Ze zijn het resultaat van een onderzoek
van de vakgroep sociologie van de Universiteit Gent onder leiding
van professor Piet Bracke. Die ondervroeg 4.727 mannen en vrouwen
van gemiddeld 37 jaar van wie de ouders zo'n twintig jaar geleden
uit elkaar zijn gegaan.
Bracke stelt vast dat kinderen van gescheiden ouders minder stabiele
relaties aangaan. 'Ze zullen eerder gaan samenwonen dan trouwen,
zeker wanneer ook hun partner gescheiden ouders heeft. Uit andere
onderzoeken weten we dat de relatie van samenwonenden minder stabiel
is dan die gehuwden.'
'Maar of ze nu getrouwd zijn of samenwonen, kinderen van gescheiden
ouders ervaren hun relatie vaak als niet zo hecht. En hebben ze nu
wél een goed draaiende relatie, dan is daar veelal een geschiedenis
van gebroken relaties aan voorafgegaan.'
Volgens Bracke is een van de oorzaken dat ze zelf ook vaker scheiden
de manier waarop ze problemen oplossen.
'Je kunt over problemen praten, of ervan weglopen. Deze volwassenen
kiezen voor de tweede oplossing. Uit het huwelijk stappen is nu
eenmaal de manier die ze thuis als voorbeeld gezien hebben', zegt
Bracke.
'Mannen - niet vrouwen - met gescheiden ouders blijken ook minder
betrokken te zijn in hun eigen relatie. Ze tonen veel minder
toewijding. Ook speelt onbewust een proces van partnerselectie.
Dochters uit een gebroken gezin, die daardoor vaak zelf al wat
mislukte relaties achter de rug hebben, zijn niet zo in trek bij
mannen uit een intact gezin. Daardoor lopen ze, meer dan mannen met
gescheiden ouders, de kans dat ze een partner treffen die ook uit
een gebroken gezin komt, en we weten dat die niet zoveel in een
relatie investeert, wat de kans op een breuk nóg groter maakt.'
Kinderen van gescheiden ouders hebben twintig jaar na die breuk ook
meer kans op een depressie. 'Doordat ze vaak een niet zo'n stabiele
relatie hebben, of zelf scheiden, voelen volwassenen die als kind de
scheiding van hun ouders meemaakten zich depressiever', legt Bracke
uit.
'Ook blijkt uit ons onderzoek dat kinderen van gescheiden ouders een
lager inkomen hebben, wat voor bijkomende psychische druk zorgt. Na
de scheiding van de ouders is er thuis minder financiële armslag en
dat heeft een invloed op de leerprestaties van een kind. Zakt zo'n
kind een keer in het hoger onderwijs, dan zal het sneller stoppen.
Doordat ze niet zo'n hoog diploma hebben, verdienen kinderen van
gescheiden ouders later ook niet zoveel. Uit wetenschappelijk
onderzoek weten we dat het inkomen een grote invloed heeft op onze
gemoedstoestand. Mensen met een hoger diploma, een groter inkomen en
een groter huis zijn nu eenmaal gelukkiger.'
Volgens Bracke blijft het verdriet om de scheiding van de ouders
nazinderen, ook als ze volwassen zijn en een goede relatie hebben.
'Kinderen van gescheiden ouders die zelf scheiden, lijden twee keer.
Bij vrouwen heeft de eigen scheiding een veel grotere impact, bij
mannen ligt dat dichter bij elkaar. De kwaliteit van een
partnerrelatie heeft meer invloed op de gemoedstoestand van een
vrouw. Wanneer een vrouw met gescheiden ouders erin slaagt om een
stabiele relatie met een partner uit te bouwen én ze heeft geen
financiële beslommeringen, dan kan ze de pijn van de ouderlijke
scheiding in grote mate verzachten. Maar of ze die ook helemaal kan
tenietdoen? Bij mannen blijft de invloed van een ouderlijke
scheiding meer nazinderen, ook bij een goede relatie.'
De onderzoeksresultaten zijn pijnlijk voor gescheiden ouders. Toch
wil Bracke hun geen schuldgevoel aanpraten. 'Wij vellen geen
waardeoordeel. Maar ons onderzoek is objectief. We mogen onze kop
niet in het zand steken. Het is ontzettend belangrijk dat ouders en
hun kinderen, om de schade te beperken, tijdens dat proces goed
worden ondersteund. Ik pleit voor nog meer professionele hulp. Niet
alleen voor kansarmen, maar ook voor de middenklasse.'
Bracke stelt vast dat wetenschappers tot nu toe enkel keken naar de
impact op korte termijn van een scheiding op de kinderen. 'Uit ons
onderzoek blijkt dat je twintig jaar later als volwassene nog altijd
de gevolgen van een ouderlijke scheiding draagt. De Nederlandse
socioloog Matthijs Kalmijn heeft een soortgelijke studie uitgevoerd
bij de Nederlandse bevolking en hij is tot precies dezelfde
conclusies gekomen.'
'Het huwelijk is een instelling met structuren. Wanneer de
echtscheiding ook een instelling zou worden en de welvaarstaat
begint zich daarnaar te organiseren, dan is het mogelijk dat de
negatieve effecten zullen dalen. Toch zal het altijd een moment van
falen blijven dat verwerking nodig heeft.'
Bracke geeft toe dat de gevolgen van een scheiding ook bepaald
worden door de manier waarop je ermee omgaat.
Terug naar overzicht van
seksuologisch nieuws |